• Nieuws: Ontwikkelingen Prostitutie Zwolle en Andere Steden

    Claim van 6 miljard 

    Onder bordeeleigenaren heerst veel onvrede over het nieuwe prostitutiebeleid. Zoveel onvrede dat een van de leden van de Vereniging Exploitanten Relaxbedrijven (VER) in een vlammend protest tegen het optreden van de overheid een claim van 6 miljard heeft ingediend. De VER steunt dit initiatief voornamelijk om het signaal af te geven dat de branche er genoeg van heeft niet serieus genomen te worden door de overheid. De exploitanten staan nog steeds achter de wetswijziging en de doelstellingen, maar protesteren tegen de manier waarop de regelgeving wordt uitgevoerd. Zij klagen over willekeur, starre ambtelijke houding en zijn van mening dat er bij implementatie geen rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van de prostitutiesector. Daarmee maakt de overheid het de legale bedrijven zo moeilijk dat zij nauwelijks kunnen overleven. De omzet in de branche zou met 75% zijn teruggelopen. Vandaar de claim van 6 miljard.

    Tippelen met pas in Heerlen
    De straatprostituees in Heerlen moeten tippelpasjes kunnen tonen als zij op de nieuwe tippelzone willen werken. Inmiddels is van vijf van de vijfenzeventig vrouwen de tippelvergunning afgenomen omdat zij zich een jaar niet op de zone hebben vertoond. De gemeente geeft geen nieuwe vergunningen af en hoopt op die manier het aantal officiële straatprostituees terug te brengen naar zestig.
    De tippelzone aan de Imstenraderweg functioneert inmiddels zo’n acht maanden en wordt in de eerste grondige evaluatie van het straatprostitutiebeleid een succes genoemd. Elke week bedienen gemiddeld honderd vrouwen vijfhonderd klanten op de zone. Toch is er nog steeds een kleine groep vrouwen die de voorkeur blijven geven aan tippelen zonder pasje en vergunning in het centrum van de stad. De burgemeester pleit voor gedwongen opname in een afkickcentrum voor deze verslaafde vrouwen.

    Reisgids voor jongens in de prostitutie

    Vanuit AMOC wordt sinds 1997 het European Network for Male Prostitutes (ENMP), waaraan hulpverleningsorganisaties uit 13 landen deelnemen, gecoördineerd. In dit kader heeft AMOC vorig jaar een reisgids voor jongens in de prostitutie samengesteld. De handzame gids geeft in drie talen (engels, frans en spaans) informatie over allerlei zaken waar migrerende jongens die zich prostitueren mee te maken kunnen krijgen. Hoe er waar wordt er in een bepaald land gewerkt, welke hulpverleningsprojecten zijn er en wat hebben die te bieden? Per land een duidelijk overzicht van de instellingen en met symbolen aangegeven welke dienstverlening er te krijgen is, zoals een drop-in, spuitenruil, hiv-en soa preventie of basisbehoeften als eten en een bed voor de nacht.

     



  • Nieuws: Prostitutie in het Buitenland

    VN protocol
    De afgelopen jaren is in het kader van de bestrijding van internationale georganiseerde criminaliteit gewerkt aan een protocol over Mensenhandel van de Verenigde Naties. Het protocol in 2000 is in november aangenomen vanaf dat moment kunnen de afzonderlijke lidstaten het protocol ratificeren. Het nieuwe protocol voor het voorkomen en bestraffen van mensenhandel bevat krachtige maatregelen om wetsbepalingen te af te dwingen en de eerste internationale definitie van mensenhandel. Helaas laat het protocol regeringen vrij in het al dan niet beschermen van slachtoffers. Tijdens de onderhandelingen bleken vele regeringsdelegaties niet bereid regelingen te treffen ter bescherming van migranten zonder de juiste documenten, zelfs niet als zij slachtoffers zijn van een vreselijke misdaad. Tijdens de onderhandelingen is ook gebleken dat de bescherming van slachtoffers door velen werd gezien als een instrument voor de vervolging van handelaren in plaats van een verplichting ten aanzien van de mensenrechten van een regering. Positieve punten van het protocol zijn dat er een brede definiëring van mensenhandel is gebruikt en naast de exploitatie van prostitutie ook gedwongen arbeid en slavernij zijn opgenomen. Het protocol richt zich alleen tegen de exploitatie van prostitutie in verband met mensenhandel en bemoeit zich in die zin niet met het prostitutiebeleid van de afzonderlijke landen. Hierin verschilt het duidelijk met de conventie van 1949 dat om die reden niet door Nederland is geratificeerd. Onze advocaten in Zwolle maken zich daar zorgen om en Internationale organisaties tegen vrouwenhandel spreken hun teleurstelling uit over de geringe aandacht en inzet van de regeringen voor de bescherming van slachtoffers. Het lijkt erop dat de zorg van slachtoffers een zaak blijft van NGO’s in plaats van een verantwoordelijkheid van regeringen.

    Europees besluit over mensenhandel
    De Europese Commissie heeft eind 2000 twee Council Framework Decisions (kaderbesluit) ingediend, één over de strijd tegen mensenhandel en de ander over de seksuele uitbuiting van kinderen. Deze voorgestelde kaderbesluiten zijn voor de lidstaten meer bindend dan de eerdere maatregelen van de Europese Unie tegen vrouwenhandel. De belangrijkste punten uit de besluiten zijn dat de straf voor vrouwenhandelaren ten minste 6 jaar gevangenisstraf moet zijn en dat de slachtoffers die tegen hun handelaren willen getuigen een tijdelijke verblijfsvergunning aangeboden krijgen. Verwacht wordt dat de 15 lidstaten rond juni van dit jaar de kaderbesluiten voor de strijd tegen mensenhandel aannemen.
    Voor die tijd kunnen Niet Gouvernementele Organisaties nog proberen invloed uit te oefenen op de inhoud van het kaderbesluit door aanbevelingen aan verantwoordelijken in de eigen regering te geven. De organisaties Anti-Slavery International en Human Rights Watch hebben gezamenlijk aanbevelingen opgesteld die overgenomen en/of ondertekend kunnen worden.
    Indiaas hoerenfestival
    In de eerste dagen van maart was de Indiase stad Calcutta het centrum van de Aziatische hoerenbeweging. Van 3 tot 6 maart werd daar het Millennium Milan Mela (de samenkomst van het millennium) georganiseerd door het Durbar Mahila Samanwaya Committee, een organisatie van 50.000 sekswerkers en hun kinderen. Het Millenniumfestival maakt deel uit van de voortdurende strijd om de rechten van prostituees op de internationale agenda te krijgen en te houden. Tijdens de openingsceremonie in een voetbalstadium, die werd bijgewoond door zo’n 25.000 prostituees en sympathisanten uit heel Azië, werd 3 maart uitgeroepen tot Internationale Dag van de Rechten van Prostituees. Op het festival was plaats voor uiteenlopende discussies over veilige werkplekken, opleiding van de kinderen, de moraliteit van prostitutie, de strijd tegen uitbuiting en misbruik maar ook over betaalde seks als bevrediging van een gezonde menselijke behoeften. De belangrijkste eis van de sekswerkers en hun sympathisanten was (natuurlijk) de decriminalisering van hun beroep, gekoppeld aan respect en eerbiediging van de mensenrechten van sekswerkers. Naast alle politieke strijd was er ook ruimte voor cultuur, zoals muziekuitvoeringen en Indiase films van sekswerkers.
    Een belangrijke conclusie van het festival was wederom de rechten van prostituees onlosmakelijke verbonden zijn met vrouwenrechten. Zoals een van de deelnemers achteraf opmerkte. “Als er een voorhoede bestaat voor het feministische activisme is dat de hoerenbeweging.”


    The only way in which the harms, and abuses in sex work, the problems of trafficking and of HIV can be addressed is through the active participation and leadership by sex workers. To support the rights of women in the sex industry is to support the rights of all women. Once sex workers are treated with respect and equality, are given rights to housing, health care and safe working conditions, no other woman will be entitled to anything less. The sex workers mela marked an important moment for all progressive movements – the human rights movement, the workers movement and the feminist movement – providing them with an exciting new direction in which to take these struggles. As one T-shirt slogan read, “Roadside women – Show us the way!”

    Roep om ander prostitutiebeleid in buurlanden
    In de landen om ons heen zijn langzamerhand voorzichtige maar ook steeds luider klinkende geluiden te horen voor een andere aanpak van prostitutie.

    Engeland
    De belangrijkste aanbeveling van het rapport “For love or money: Pimps and the management of seks” van de afdeling Policing and Reducing Crime Unit van het Britse Ministerie van Binnenlandse Zaken is dat bordelen en massagesalons gereguleerd en gecontroleerd zouden moeten worden door gemeenten en politie. Effectieve legalisering en strikte regulering beschermt zowel de in het bordeel werkzame prostituees als de omwoners. In verschillende steden worden prostitutiebedrijven al gedoogd waardoor er reguliere politiecontroles kunnen plaatsvinden, de bedrijven in de lokale kranten kunnen adverteren en belasting betalen. Jane Griffiths, parlementslid voor Labour ondersteunt deze aanbeveling. Legalisering geeft politie meer ruimte de werkelijk illegale inrichtingen te sluiten en de strijd aan te gaan met criminele pooiers die vrouwen (gedwongen) onder slechte omstandigheden op straat laten werken.

    België
    Begin april liet Ludwig Vandenhove, burgemeester van Sint-Truiden, zich in het praatprogramma “Recht van antwoord” van Goedele Liekens, ontvallen dat hij wel wat ziet in de legalisering van de prostitutie. Enkele dagen later verklaarde hij aan de krant De Standaard: “Ik ben principieel tegen een gedoogbeleid. Ofwel is iets wettelijk ofwel is het illegaal en dan moet je het verbieden en niet gedogen. Daarom stel ik voor om de toestand te legaliseren. Het is toch hypocriet om wel gemeentebelastingen te heffen op die bars en ze geen wettelijk statuut te geven. Trouwens, prostitutie is een onderdeel geworden van onze samenleving. Het beantwoordt voor een groep mensen aan een bepaalde nood.” De burgemeester hoopt zelfs binnen enkele maanden een wetsvoorstel klaar te hebben.

    Duitsland
    Het grootste nieuws over wetgeving rond prostitutie komt van onze oosterburen. In Duitsland is op 8 mei 2001 een wetsvoorstel ingediend door de fracties van de SPD en de Bündnis 90/Die Grünen dat tot doel heeft de rechtspositie van prostituees te verbeteren. (Drucksache 14/5958).
    Men schat dat er in Duitsland 400.000 mensen als prostituee actief zijn en dat een miljoen mannen dagelijks van hun diensten gebruik maken. Er wordt een jaaromzet geschat van 12 miljard DM.
    Prostituees hebben in Duitsland juridisch gezien, zowel publiekrechtelijk als privaatrechtelijk, een zwakke positie. Dat wordt met name veroorzaakt doordat de overeenkomst tussen een prostituee en haar klant en tussen een prostituee en een exploitant van een seksinrichting als ‘sittenwidrig’, in strijd met de goede zeden, wordt beoordeeld. Dat betekent bijvoorbeeld dat prostituees het nakomen van overeenkomsten niet kunnen afdwingen en dat zij geen toegang hebben tot het sociale verzekeringssysteem. Omdat de activiteiten van prostituees op zich niet zijn verboden, wordt dat door de indieners van dit wetsontwerp in strijd met de bedoeling van de wetgeving beschouwd.
    Doel van het wetsvoorstel is om uitsluitend de positie van prostituees te verbeteren. Letterlijk staat er in de toelichting dat de wetgever met dit voorstel de rechtspositie van prostituees wil verbeteren en niet die van klanten, exploitanten en anderen. Dat betekent dat wordt voorgesteld dat een prostituee een klant in rechte wel tot een afgesproken betaling kan dwingen doch een klant een prostituee niet kan aanspreken op het niet leveren van de afgesproken dienst. Ook de exploitant met wie een soort ‘arbeidsovereenkomst’ kan worden afgesloten, het gaat daarbij om werktijden en plek waar de arbeid plaatsvindt, kan geen nakoming vorderen van gemaakte afspraken terwijl de prostituee wel het recht krijgt gemaakte afspraken in rechte op te eisen. Klant en exploitant kunnen pas in actie komen indien het handelen van de prostituee valt binnen andere vergrijpen die in het Wetboek van strafrecht worden genoemd, bijvoorbeeld diefstal of oplichting.

    Commentaar: Het voorstel heeft twee kanten:
    – enerzijds biedt het prostituees rechtsbescherming bij het uitoefenen van hun werkzaamheden en hun integratie in en participatie aan het maatschappelijk proces. Ze kunnen in rechte het nakomen van afspraken door hun klanten en exploitanten vorderen, deelnemen aan sociale verzekeringen en privaatrechtelijke rechtshandelingen plegen (leningen afsluiten e.d.).
    – aan de andere kant is er geen sprake van echte emancipatie. Emancipatie zou betekenen dat bij prostitutie rechten en plichten gelden die alle partijen in deze zelfde mate beschermen en verplichtingen opleggen die met elkaar in evenwicht zijn.
    Het uitlichten van één positie lijkt sociaal en op basis van de bestaande verhoudingen misschien gerechtvaardigd doch naar mijn idee is het geen verstandige aanpak. Door de prostituee in een machtspositie te plaatsen, wordt zij in de praktijk meer kwetsbaar. De reden daarvoor is eenvoudig: de andere partijen zullen hun rechtsachterstand willen goedmaken, goedschiks of kwaadschiks. Bovendien heeft de geschiedenis van het Nederlandse bordeelverbod bewezen dat bescherming van prostituees haaks staat op hun echte belangen. Het echte belang van een prostituee is dat ze uit vrije wil in de prostitutie kan werken met alle rechten en plichten die daar bij horen, dat zij haar werkzaamheden volledig zelf kan bepalen en dat zij met prostitutie kan stoppen op het moment dat zij dat nodig acht.
    Daarvoor heeft zij niet meer nodig dan de rechten en plichten die andere deelnemers aan het maatschappelijk proces ook hebben.

    Geweld tegen straatprostituees
    Uit een onderzoek van de universiteit van Glasgow komt naar voren dat zeker de helft van de Britse straatprostituees en een kwart van de sekswerkers in appartementen of bordelen regelmatig worden geconfronteerd met verbaal, fysiek en seksueel geweld van klanten. Het onderzoek wijst uit dat het geweld tegen en misbruik van prostituees onbeantwoord blijft omdat de samenleving het simpelweg negeert. Maar al te vaak wordt geweld tegen prostituees nog beschouwd als onderdeel van de beroepsrisico’s. Gewelddadige klanten krijgen het gevoel “carte blanche” te hebben ten aanzien van prostituees omdat hun gedrag toch niet wordt vervolgd. Zolang dat niet gebeurt waarschuwen de onderzoekers dat het geweld tegen prostituees niet zal afnemen.

    Eerste tippelzone in Hongarije
    In 2000 is in Hongarije besloten dat lokale overheden bepaalde gebieden kunnen aanwijzen waar straatprostituees legaal mogen tippelen. Tot voor kort gaf geen enkele gemeente hieraan gehoor. In Zwolle zou dit voor ons Advocatenkantoor een groot probleem zijn. De stad Miskolc in het Oosten van het land heeft sinds 5 februari 2001 de primeur. In deze arme stad met een werkloosheidspercentage van meer dan 40% en een nog hogere migratie van hoogopgeleiden naar West Hongarije, wonen voornamelijk armen, zigeuners en veel immigranten. Omdat de prostitutie over heel stad was verspreid besloot het gemeentebestuur eind vorig jaar een officiële tippelzone aan te wijzen. In een gebied begrensd door het treinstation, een straat, een oude fabriek en een met prikkeldraad afgezette straat zonder beschoeiing, bomen of enige vorm van inrichting werken nu zo’n 10 tot 15 prostituees.

     



  • Nieuws: vrouwenhandel

    Het Amerikaanse tijdschrift Newsday heeft in maart een week lang aandacht besteed aan het onderwerp vrouwenhandel. In een reeks artikelen staat de vraag centraal of prostitutie altijd uitbuiting is of dat het ook een mogelijkheid voor vrouwen kan zijn om armoede of verstikkende sociale structuren te ontvluchten.